"Er hæfileikaríkum íslendingum gert erfitt fyrir með fjársvelti? Er ekki einmitt hugvitið og arðbærar listgreinar sem við ættum að efla og styrkja? Hvað er í tízku í þjóðfélaginu: álver, íþróttir og 5-6 milljarðir í kirkjuna?" Þessar hugleiðingar eru fengnar frá Guðrúnu Kristínu Magnúsdóttur, en Land og synir leituðu til fjölda kvikmyndagerðarmanna og hér eru nokkur vel valin orð til viðbótar frá Hrafnkeli Stefánssyni handritshöfundi, Guðmundi Breiðfjörð hjá Senu og Sigríði Margréti Vigfúsdóttur, fulltrúa Íslands í MEDIA, kvikmyndaáætlun ESB.
 
Hrafnkell Stefánsson: Sem einhver sem hefur nýlega komið heim úr námi og hafið störf í kvikmyndargerð, sýnist mér að kvikmyndamiðstöð þjóni ekki einungis því ágæta hlutverki að standa við bakið á íslenskri kvikmyndargerð í allri sinni flóru, heldur hefur kvikmyndamiðstöð verið dugleg að gefa nýjum kvikmyndargerðarmönnum tækifæri að sýna í hvað þeim býr jafnt og þeir reynslumeiri. Þetta sýnist mér að sé jafnvel sér-íslenskt og eitthvað sem er vert að halda í og styðja.
 
- Hrafnkell Stefánsson er með MA í handritagerð. Hann er annar tveggja handritshöfunda kvikmyndarinnar Kurteist Fólk.
 
Guðmundur Breiðfjörð: Þetta er grátlegur niðurskurður í ljósi þess að rekstur embættis forseta Íslands og Alþingis er nánast á pari á fjárlögum en þessar stofnanir eiga að ganga á undan með góðu fordæmi í niðurskurði á eigin rekstri (bruðli). Einnig er grátlegt að við stækkun Álversins í Straumsvík þurfi að leggja í 25 milljarða virkjun sem mun hugsanlega bara skapa 12 framtíðarstörf í Álverinu á meðan kvikmyndagerð hefur margföldunaráhrif út um allt samfélag og skapar fjölmörg störf og fyrir hverja krónu sem stjórnvöld leggja í kvimyndagerð fá þau 12 krónur til baka! Svona skammsýni má ekki líðast!

- Guðmundur Breiðfjörð er markaðsstjóri hjá kvikmyndadeild Senu
 
Sigríður Margrét Vigfúsdóttir: Ég er mjög undrandi og áhyggjufull vegna þessa mikla niðurskurðar til kvikmyndagerðar á Íslandi árið 2010.  Íslensk kvikmyndagerð hefur verið í miklum blóma síðastliðin ár og hefur verið Íslandi til mikils sóma á erlendri grund. Það er því undarlegt og órökrétt að skera niður störf í þessum geira, sérstaklega í ljósi þess að hver króna sem lögð er til fagsins skilar sér margfalt til baka til Ríkissjóðs.  Íslendingar fá á ári hverju hundruð milljóna í úthlutun til kvikmynda sinna frá erlendum sjóðum og meðframleiðendum, sem síðan er eytt á Íslandi og skapa störf. Til að fá þær úthlutanir er skilyrði að hafa stuðning frá eigin sjóðum.  Þannig að 200 milljóna niðurskurður á heimavettvangi, sker margfalt meira niður erlendis. Það er því algjörlega órökrétt að skera þar niður og getur haft áhrif á velgengni fagsins í mörg ár.
 
Þá er ótalinn sá ávinningur að íslenskar kvikmyndir eru speglun á landi og þjóð á erlendum vettvangi og eru besta auglýsingin fyrir allar aðrar vörur sem Íslandingar framleiða og selja erlendis.  Kvikmyndalist selur fisk og okkur veitir ekki af sem bestri auglýsingu á erlendri grund eftir allt sem á undan er gengið.  Því vona ég að þessi mikli niðurskurður til kvikmyndagerðar verði endurskoðaður og færður í fyrra horf.
 
- Sigríður Margrét Vigfúsdóttir er framkvæmdastjóri MEDIA upplýsingaþjónustu á Íslandi og fulltrúi Íslands í stjórn MEDIA kvikmyndaáætlunar ESB og Eurimages, kvikmyndasjóðs Evrópuráðsins.